Τρίτη, Δεκεμβρίου 12, 2006

Τα νοητά και τα ανόητα όρια - Συνέχεια στη βόλτα στα Πομακοχώρια












17 σχόλια:

Walter είπε...

Στη θέση σου θα πήγαινα με πλοίο στην Τουρκία -:

gb είπε...

λέγεται, "όταν πιάσει λεφτά ο ρωμηός φτιάχνει σπίτια και ο μουσουλμάνος παίρνει γυναίκες".
Η οικοδομική αισθητική στα Πομακοχώρια πάσχει, όπως δείχνουν και μερικές φωτό, ενώ νομίζω ο ταπεινός τρόπος ζωής βοηθάει σε ένα πολιτισμένο και ανεκτικό τρόπο ζωής ο οποίος δύσκολα αποτυπώνεται και εικονίζεται.
Προφανώς είναι πιό πολιτισμένος ο ανεκτικός(tollerance) από τον ευγενή (savoir-vivre).

dodos είπε...

Ωραίος ο τίτλος και χρήσιμες οι φωτογραφίες.
Ελπίζω το χελωνάκι να μην υπαινίσσεται τον ρυθμό ανάπτυξης :)

Ανώνυμος είπε...

gb said... Η οικοδομική αισθητική στα Πομακοχώρια πάσχει ...

---------------

Για μένα το αντίθετο, ταιριάζει απόλυτα με το φυσικό και το ανθρώπινο περιβάλλον.

Ορισμένες μάλιστα φορές είναι τόσο σπαραχτικά λιτό κι απέριττο, που πονάει τα μάτια. Και την ψυχή.

gb είπε...

Ο καθείς στο είδος του mr Law,
Κάθε τόπος έχει και τα ταλέντα του
σε κάποιες τέχνες.
Τά αταίριαστα χρώματα του μιναρέ και του τζαμιού, η άκομψη μπετονένια δυσπρόσιτη επαφή της πόλης με τον χείμαρο, η πρόσοψη του σπιτιού με το αποχωρητήριο, δείχνουν μειωμένη αισθητική αντίληψη. Πιθανή επιπλέον αιτία;
ίσως η χρόνια απομόνωση, ίσως ...

Eleni63 είπε...

oυδέποτε η πρόθεσή μου ήταν να διαφημίσω την αισθητική ενός συγκεκριμένου τόπου. Δεν νομίζω μάλιστα να έγραψα κάτι τέτοιο πουθενά. Το εκσυγχρονιστικό ροζ και οι ώχρες που έβαψαν οι λαζογερμανοί τα χωριουδάκια τους δεν είναι το πρόβλημά μου. Αλλωστε δεν μπορώ να πω ότι η αισθητική των κτισμάτων είναι εντυπωσιακή ούτως ή άλλως οπουδήποτε στον τόπο μας πλην σπανίων εξαιρέσεων. Η φύση όμως είναι μοναδική. Και για όσα άλλα ανεπανάληπτα έζησα σας είπα δυό λογάκια προχθές.

Το χελωνάκι είναι η φίλη που έκανα στο βουνό. Αυτή που γράφω στο προηγούμενο ποστ. Αυτή που έμεινε στο δάσος και με περιμένει.

Τέλος στο διάλογο gd και antvol μια μόνο λέξη. η αισθητική της εικόνας διαφέρει από αυτό που βλέπει κανείς.Ο gd έχει δίκαιο. Αλλά για μένα και η αισθητική των εορταστικών εντύπων πονάει. Πονάει αλλιώς και οδηγεί και πολλούς στην κατάθλιψη.

Walter γιατί με πλοίο? Τόχω σκεφθεί αλλά γιατί το λες?

Walter είπε...

Eleni63 said...
Walter γιατί με πλοίο? Τόχω σκεφθεί αλλά γιατί το λες?

Είναι το χιούμορ μου Ελένη... Ένας πουρίστας θα προτιμούσε την Τουρκία από αυτόν τον μουσακά κτισμάτων...

Ανώνυμος είπε...

gb said...
Ο καθείς στο είδος του mr Law ...
----

Αγαπητέ φίλε,

Παρακαλείσθε να σέβεσθε τους νομικούς, ειδικά αν ανήκετε στον ευγενικό χώρο των μηχανικών / αρχιτεκτόνων.

Γιατί, αν εσείς διαχειρίζεσθε την κτήση, εμείς διαχειριζόμαστε το χάος. Και, όπως και τα μικρά παιδιά ξέρουν, το χάος είναι το απώτατο παρελθόν μας και το σίγουρο μέλλον μας.

anonymos είπε...

Έχεις δίκιο Antvol και αν δεν υπήρχαν οι πολιτικοί θα αποτελούσατε το αρχαιότερο επάγγελμα. Αλλά την γλιτώνετε... Αυτοί δεν δημιούργησαν το χάος που διαχειρίζεστε?

Όσο για την αρχιτεκτονική των κτισμάτων των Πομακοχωρίων έχει πολλές ομοιότητες με αυτήν των κτισμάτων της Κρήτης.
Δεν νομίζω η χρόνια απομόνωση να είναι η αιτία και στην Κρήτη gb! Κάπου αλλού πρέπει να την αναζητήσεις.

Eleni63, τα χωριά του Πηλίου, τα Ζαγοροχώρια, τα χωριά του Πάρνωνα, τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και ιδίως η Λέσβος, είναι ταξιδιωτικοί προορισμοί στον Ελλαδικό χώρο όπου μπορεί κανείς να βρει κτίσματα με ιδιαίτερη ποιότητα στην αρχιτεκτονική τους!

zinon είπε...

Έχω πάει και γω στα Πομακοχώρια και πραγματικά έμεινα άφωνος. Γενικά για μένα η Θράκη έχει μια μαγεία, όπως και κάθε μέρος που είναι τόσο κοντά σε μια άλλη χώρα. Είναι η αίσθηση που έχεις ότι (ειδικά αν βρίσκεσαι στην Αλεξανδρούπολη) θα κάνεις μερικά χιλιόμετρα και θα βρεθείς σε ένα τελείως διαφορετικό μέρος.

Εγώ πάντα πίστευα ότι η Θράκη είναι ένα μέρος μαγικό, πέρα από εφιάλτης για τον Έλληνα φαντάρο. Έχει ωραίο (και πολύ κόσμο) και έτσι μία αίσθηση ανάπτυξης. Είναι αλήθεια ότι πέφτουν εδώ και καιρό αρκετά χρήματα με αποτέλεσμα η Θράκη να κρατάει τον κόσμο της.

Δεν ισχύει όμως το ίδιο και με τα Πομακοχώρια. Εκεί η ανάπτυξη έχει ξεχάσει να περάσει μια βόλτα. Όχι ότι είναι απαραίτητα κακό αυτό, αλλά μιλάμε για ένα πολιτισμό, ο οποίος κοντεύει να χαθεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ξάνθη που δεν έχει μεγάλη μουσουλμανική κοινότητα οι «Έλληνες» αποκαλούν τους υπόλοιπους Πομάκους μονοκοντυλιά. Μόνο και μόνο επειδή είναι και αυτοί μουσουλμάνοι. Απομονωμένοι με αποτέλεσμα να μη θυμούνται πια καλά καλά ούτε τη γλώσσα τους. Και με κάνα στρεματάκι για καπνά μες στα κατσάβραχα. Πόσο μας πληγώνει καμιά φορά η ίδια μας η χώρα. Εγώ πάντα αναρωτιόμουνα: αφού εμείς δεν είμαστε όπως οι Τούρκοι, αφού εμείς ούτε με βία τους αντιμετωπίσαμε ούτε τις περιουσίες τους δημεύσαμε, γιατί δεν μπορέσαμε να τους αφομοιώσουμε;;;

Να ‘σαι καλά Ελένη 63 που μου θύμισες μια από τις καλύτερες εκδρομές της ζωής μου.

Υ.Γ.: Κάπου μέσα στα πομακοχώρια έγινε πρόσφατα μια καταπληκτική ταβέρνα μέσα στο βουνό. Με κοινοτική επιδότηση. Δε θυμάμαι πώς τη λέγανε, αλλά είχα περάσει και φάει καταπληκτικά. Ο ιδιοκτήτης μάλιστα έλεγε να φτιάξει κι ένα ξενώνα εκεί…

gb είπε...

ωστόσο τα χρώματα αξιολογούνται με κριτήρια αισθητικής χωρίς επίδειξη πτυχίων. Τα πομακοχώρια έχουν τη μαγεία τους, την ιστορία, την φύση,
δε χρειάζεται να τη μυθοποιήσουμε και να την αντικρύζουμε παραμορφωτικά. Ζητάνε βοήθεια όπου αδυνατούν, στη μόρφωση στη πολεοδομία, στην αισθητική του δομημένου περιβάλλοντος στην οικειοποίηση του εμπράγματος δικαίου, του κληρονομικού κλπ
Ολοι έχουν λόγο για όλα,
μπορούμε να διαφωνούμε,
χαρίζει υγεία.

Ανώνυμος είπε...

Το χελωνάκι σου τώρα κοιμάται- άλλωστε, το είδος του είναι μακρόβιο, θα προλάβει να ζήσει πολλές αλλαγές στην περιοχή...:)

anonymos είπε...

Zinon, ας μην μπούμε σε τέτοια θέματα, είναι επικίνδυνη η εποχή.

Η εκδίκηση του Κινέζου όμως είναι η επιμειξία των λαών της Βαλκανικής που συμβαίνει αυτήν την στιγμή στα χωριά της Ηπειρωτικής Ελλάδας.
Οι γάμοι Ελλαδιτών με άλλες Βαλκάνιες είναι καθημερινό γεγονός. Πως θα ονομάζονται τα παιδιά τους?
Με την υπογονιμότητα που σας δέρνει είναι πολυτέλεια να μην ονομάζονται Έλληνες.
Ας αλλάξετε τακτική αν θέλετε να αυτοπροσδιορίζονται και ως Έλληνες!

N.Ago είπε...

Μετά τη ψηφοφορία (12/12/2006) από την πλειοψηφία στη Βουλή της Αλβανίας, η χώρα δεν έχει πλέον την Ακαδημία των Επιστημόνων! Αργά τη νύχτα, ψηφίστηκε το νομοσχέδιο της κυβέρνησης(;) «Για την Ακαδημία των Επιστημόνων» με 75 ψήφους υπέρ(!) 2 κατά και 3 παρών! Σύσσωμη η αντιπολίτευση, απείχε της διαδικασίας, διαμαρτυρόμενη για το πρωτοφανές αυτό γεγονός. Η επιστημονική, ακαδημαϊκή και εκπαιδευτική κοινότητα, εκλιπαρούσανε, θεωρώντας την πράξη αυτή ως έγκλημα κατά της επιστήμης, η κυβέρνηση ωστόσο επέμενε και κατάφερε τελικά, να κλειδώσει τις πόρτες τον Ερευνητικών Ινστιτούτων που ήταν υπό την Ακαδημία!
Οι βουλευτές του PBDNJ(Κόμμα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα) Spiro Peçi και Leonard Solis ήταν αυτοί που ψήφισαν κατά του νομοσχεδίου και οι Leonard Demi(PD), Ymer Tola(PDK, Niko Nerenxi(PAA) δήλωσαν παρών!
Παρακαλώ πολύ, αν το γεγονός αυτό σε αγγίζει κι εσένα, είτε κάνε μια αναφορά είτε ανέβασε την είδηση στο δικό σου μπλογκ! Έτσι, η φωνή της διαμαρτυρίας, θα δυναμώσει και θα κάνει τους παχύδερμους και αυταρχικούς κυβερνώντες στην Αλβανία, να σκεφτούνε καλά, πριν οριστικοποιήσουν την ειδεχθή τους πράξη!
Φιλικά, N.Ago

Eleni63 είπε...

Καλώς το Ζήνωνα! καιρό είχα να ακούσω νέα σου και ανησυχώ!

Αγαπητέ N.Ago καλώς ήρθες. Ευχαριστώ για την πληροφόρηση και για το ενδιαφέρον blog ελληνοαλβανικού περιεχομένου που ανακάλυψα. Με ενδιαφέρει πολύ.

Eleni63 είπε...

Y.Γ.: Κάπου μέσα στα πομακοχώρια έγινε πρόσφατα μια καταπληκτική ταβέρνα μέσα στο βουνό. Με κοινοτική επιδότηση. Δε θυμάμαι πώς τη λέγανε, αλλά είχα περάσει και φάει καταπληκτικά. Ο ιδιοκτήτης μάλιστα έλεγε να φτιάξει κι ένα ξενώνα εκεί…

Πολύ Σωστά!!! Έχω σειρά εικόνων από το θέμα το οποίο παραδόξως χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη αισθητική ποιότητα. Ο ξενώνας δεν προχώρησε πάντως καθώς οι ΄λοιποί που έκτισαν στο δάσος!!!Ο ΝΑΙ!!! δεν θέλουν τον ξενώνα και προτιμούν οι βίλες τους να παραμείνουν μακρυά από το λαό. Οι βίλες είναι ιδιαίτερα αξιόλογες πολλές δε μελών Διδακτικού Προσωπικού του πολυτεχνείου της Ξάνθης. Καταμεσής του δάσους...

Krotkaya είπε...

Πάρα πολύ ομορφη η βόλτα σου, Marilένη! Έχεις δει το "Όλα είναι δρόμος" του Βούλγαρη; ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ταινία -οδοιπορικό στη Μακεδονία και τη Θράκη. Θέλω πολύ να πάω σε αυτά τα μέρη, και θα το κάνω σίγουρα κάποια στιγμή.

Φιλιά πολλά!